در قرون اولي تفکّر نما هر هنگام که آفتاب عنايت الهي از افق ظهور طالع شد ناس بر اعراض و اعتراض قيام نمودند و نفوسي که پيشواي خلق بودند لم يزل و لا يزال ناس را از توجّه به بحر اعظم منع مي نمودند. خليل زمان را به فتواي علماي عصر به نار انداختند و کليم را به کذب و افترا نسبت دادند.