طلب - اول وادی طلب است ... مرکب این وادی صبر است و مسافر در این سفر بی صبر به جایی نرسد و به مقصود واصل نشود...
عشق - نشان عاشق آن باشد که سردش بینی از دوزخ، نشان عارف آن باشد که خشکش بینی از دریا... عشق هستی قبول نکند و زندگی نخواهد ...
معرفت - در بحر قطره بیند و در قطره اسرار بحر ملاحظه کند ... دل هر ذرّه ای که بشکافی آفتابیش در میان بینی... مسافران حدیقه عرفان چون آخر را در اول بینند لهذا در جنگ صلح و در قهر آشتی ملاحظه کنند.
توحید - به خلوتخانه دوست قدم گذارد و محرم سرادق محبوب شود... همه آوازها از شه داند و جمیع نغمات را از او شنود. گر بگویم عقل ها بر هم زند و نویسم بس قلم ها بشکند.
استغناء - از حزن به سرور آید و از غم به فرح راجع شود ... ای رفیق تا به حدیقه این معانی نرسی از خمر باقی این وادی نچشی و اگر چشی از غیر چشم پوشی و از باده استغناء بنوشی و از همه بگسلی و به او پیوندی و جان در رهش بازی و روان رایگان بر افشانی...
حیرت - سالک بعد از سیر مراتب استغنای بحت در وادی حیرت واصل می شود و در بحرهای عظمت غوطه می خورد و در هر آن بر حیرتش می افزاید...
فنا - این رتبه مقام فنای از نفس و بقای بالله است و فقر از خود و غنای به مقصود ... یار بی پرده از در و دیوار در تجلّی است یا اولی الابصار ... از قطره جان گذشتی و به بحر جانان واصل شدی